ღ♥ღ دلتنگ همیشگی تو ღ♥ღ

 عیدت مبارک  

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 ساعت 15:23 موضوع | *

در آن لحظه که اوج گرفتی ...

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 ساعت 0:46 موضوع | *

            ღミ★ミღ   تو بهترین خواهرمی ღミ★ミღ   

      دوستت دارم به اندازه کسی که خیلی دوستش دارم        

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 ساعت 9:11 موضوع | *

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در شنبه سوم آذر 1386 ساعت 1:31 موضوع | *

سرباز کوچکم بازآ.......... شهید رفته ام برگرد ........

تو چون از پیش ما رفتی ، دیگر اینجا های و هوئی نیست  . صدائی ، نغمه ای ،حرفی ،

صفائی ، گفتگوئی نیست. تو رفتی ........ لاله ها پژمرد و دور از لاله ی روی تو اینجا......

لاله روئی نیست.توای سرباز کوچک سوی خانه ات باز آ.....سراسر خانه خاموش است ،

در این تنهائی تاریک ، حتی کور سوئی نیست.

نمیدانی ..... نمیدانی ...... که من چون مرغ تنها سر به زیر بال غم دارم ، نه لبخندی ،

نه آوازی ، نه ذوق نغمه ای ، نه شوق پروازی...... همآوازی کجا یابم ......؟؟؟؟؟؟!!!!!!

که بانگی درگلوئی نیست .فضای خانه تاریکست ونور زندگی درهیچ سوئی نیست ...

همه شب مادرت با یاد توتا نیمه شب بیدار می ماند ....سرخود رامیان دستها میگیرد و

آرام می گرید.ترا در زیرلب میخواند وبا آه میگوید ........  :به پیش مادرت برگرد..........

تو عطر آرزوم بودی ........ مرا غیر از تو هرگز آرزوئی نیست.

سکوت خانه ی خاموش ما فریاد ها دارد که ....... :   امید رفته مان باز آ..........

سکوت سرد وسنگین می کشد ما را - فضای خانه تاریک است - ونور زندگی در هیچ

سوئی نیست...............  چراغ خانه مان بازآ...............

تو شبها شمع ما بودی ، امید جمع ما بودی ، ز رنگ و عطر تو گلخانه ی ما رنگ و بوئی

داشت - دریغا...! بی تو در غمخانه ی ما رنگ و بوئی نیست........

امید رفته مان باز آ ...... که در بی اعتباری ، عمر ما جز تار موئی نیست.

سرباز کوچکم بازآ............ امید رفته ام باز آ.........

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در جمعه دوم آذر 1386 ساعت 0:15 موضوع | *

 وقتی خواهری در غم شهادت برادرش شعر می سراید......

                                   آن شعر چگونه باید باشد................؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در جمعه دوم آذر 1386 ساعت 0:13 موضوع | *

بیا که بی تو غروب خانه دلگیراست بساط خسته ی شعروترانه دلگیر است

      تو صبح دل انگیز خانه ی ما بودی خانه از هجوم گریه ی شبانه دلگیراست

               هزار دل نذر تو کردم و کم بود به این خاطر......دلم بی بهانه دلگیر است

                  کنار آینه جامانده تاری از مویت به جای خالی تو...... نگاه شانه دلگیراست

              تو پشت کدام بهار غم انگیز پنهانی که هر لحظه ابرک چشمم بهارانه دلگیر است

نوشته شده توسط ღ♥ღ داداش تو ღ♥ღ در جمعه دوم آذر 1386 ساعت 0:13 موضوع | *